SŁÓWKO - wydanie specjalne

Aktualny numer gazetki w całości poświęcamy Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II, którego za patrona wybrali uczniowie, nauczyciele i rodzice Szkoły Podstawowej w Korzennej.

Dyrektor szkoły pani Agnieszka Miłkowska, tak mówi o podjętych przez szkołę działaniach, dzięki którym Jan Paweł II stanie się patronem naszej szkoły.

"Wiosną 2008r. padł pomysł nadania szkole podstawowej imienia. Od września 2008r. wytypowano spośród wszystkich kandydatów na patrona troje: Jana Pawła II, Janusza Korczaka, Matkę Teresę z Kalkuty. Zostały przeprowadzone prezentacje kandydatów, zarówno wśród uczniów jak i rodziców. Po przeprowadzonych głosowaniach wśród uczniów, rodziców, nauczycieli jednogłośnie na patrona Szkoły Podstawowej został wybrany Jan Paweł II. Dodatkowym argumentem przemawiającym za tą postacią był fakt, iż jest on już patronem Gimnazjum wchodzącego w skład Zespołu Szkół w Korzennej. Kolejnym krokiem było uzyskanie zgody biskupa Diecezji Tarnowskiej, ks. Biskupa Wiktora Skworca. Bardzo szybko otrzymaliśmy list, w którym biskup przedstawił nam swoją radość i zadowolenie z powodu wyboru takiego patrona. W chwili obecnej jest złożony wniosek do Rady Gminy o wyrażenie zgody na nadanie szkole imienia. Mamy nadzieję, że również ona będzie dla nas pozytywna. W roku szkolnym 2009/2010 odbywały się na terenie naszej szkoły różnorakie konkursy i działania związane z postacią naszego Wielkiego Polaka”.

Uzyskaliśmy oficjalną zgodę Biskupa na nadanie imienia naszej szkole. Od tej pory wiele wydarzeń z życia placówki jest ukierunkowane na godne przyjęcie na patrona szkoły Jana Pawła II.


BISKUP TARNOWSKI
Tarnów, 09.10.2009
L. dz.:LK.XVI-2/13/09

Szanowna Pani
mgr Agnieszka Miłkowska
Dyrektor Zespołu Szkół
w Korzennej


Przyjmuję do wiadomości decyzję Rady Pedagogicznej, Rady Rodziców oraz Uczniów o nadaniu Szkole Podstawowej w Korzennej imienia Jana Pawła II.

Taka decyzja jest zobowiązaniem do dawania czytelnego świadectwa dobra w życiu całej społeczności szkolnej, rzetelnego zdobywania wiedzy i szczerej dbałości o chrześcijańskie wychowanie.

Równocześnie zapraszam społeczność szkolną do udziału w Diecezjalnej Rodzinie Szkół im. Jana Pawła II, której asystentem kościelnym jest ks. mgr Paweł Stabach (Janowiec lOa, 39-312 Żarówka).

Radzie Pedagogicznej, Rodzicom i Uczniom Szkoły Podstawowej im. Jana Pawła II w Korzennej, z serca błogosławię.

(† Wiktor Skworc) BISKUP TARNOWSKI


Do wiadomości:
1. Ks. Stanisław Gancarz - proboszcz parafii Korzenna.
2. Ks. mgr Paweł Stabach - asystent kościelny Diecezjalnej Rodziny Szkół im. Jana Pawła II.


Zamieszczamy między innymi kalendarium życia Papieża, prace konkursowe pod hasłem „Jan Paweł II- mój przyjaciel”, wybór myśli, anegdoty, kalendarium pielgrzymek do Ojczyzny. W ten sposób wspominamy człowieka, „który wspiął się na wyżyny świętości”.



Dzieciństwo (1920- 1938)

W Wadowicach, w księdze chrztów kościoła parafialnego został odnotowany fakt: "Karol Józef Wojtyła, syn Karola i Emilii Kaczorowskiej, urodzony 18 maja 1920 roku i ochrzczony 20 czerwca tegoż roku."

Już gdy był mały, matka często powtarzała: „Mój Lolek zostanie wielkim człowiekiem". Nie dane jej było dożyć dni, w których sprawdziły się te słowa- zmarła, gdy chłopiec miał zaledwie 9 lat. W trzy lata po jej śmierci umiera także starszy brat Karola-Edmund. Bardzo przeżył On śmierć bliskich.

Od tej chwili najbliższym przyjacielem zostaje ojciec, z którym spędza wiele czasu. Z nauką Karol nie miał żadnych trudności. W szkole powszechnej i w gimnazjum był celującym uczniem. Udzielał się także w kółku ministranckim, międzyszkolnym kółku teatralnym. Potrafił połączyć zamiłowanie do teatru i ogromną pobożność.

Matka

Matka pracowała dorywczo jako szwaczka i zajmowała się dziećmi. Była kobietą niedomagającą i słabą. I choć opieka nad młodszym synem sprawiała jej wiele trudności, wiązała z nim wielkie nadzieje. 13 kwietnia 1929r., kiedy Karol był jeszcze w szkole, Emilię zabrano do szpitala. W świadectwie zgonu jako przyczynę śmierci podano „zapalenie serca i nerek".

Ojciec

Rodzina Wojtyłów żyła skromnie, utrzymując się z pensji Ojca, który pracował jako urzędnik w Rejonowej Komendzie Uzupełnień.

Brat Edmund

Brat Edmund, zwany w domu Mundkiem, starszy od Karola o 14 lat, pobierał nauki w wadowickim gimnazjum, a później studiował medycynę w Krakowie. Zmarł w wieku 26 lat, gdyż jako lekarz w szpitalu w Bielsku zaraził się szkarlatyną od pacjentki.

Mieszkanie

Mieszkanie państwa Wojtyłów składało się z dwóch pokoi w amfiladzie i kuchni, do której wchodziło się z wewnętrznego krużganku na pierwszym piętrze. Nie było łazienki, bo w mieście nie istniał jeszcze wodociąg. Wodę przynosiło się z jednej z dwóch studni na rynku. W mieszkaniu panowała atmosfera „mieszczańskiej godności". Wypełnione było książkami, świętymi obrazami i rodzinnymi fotografiami. Wśród nich, na honorowym miejscu, wisiało zdjęcie porucznika Wojtyły w mundurze legionisty. Z okna dużego pokoju widać było ścianę kościoła i napis, wyryty na murze z piaskowca: „Tempus fugit, aeternitas manet" (czas ucieka, wieczność pozostaje). Rodzina Wojtyłów żyła skromnie, utrzymując się z pensji ojca.



Młodość (1938- 1946)

Po zdanej celująco maturze, Karol Wojtyła zapisał się na wydział filozoficzny Uniwersytetu Jagiellońskiego na kierunek polonistyczny. Po pierwszym roku studiów zamieszkał wraz z ojcem w Krakowie. Wybucha wojna. Młody Karol bardzo przeżywa tragedię narodową. W połowie listopada 1940 roku rozpoczyna pracę w kamieniołomie, a po roku w zakładach chemicznych „Solvay". Jest to dla Niego kolejne doświadczenie życiowe. W tym czasie pisze wiersze, wspólnie z Mieczysławem Kotlarczykiem zakładają podziemny Teatr Rapsodyczny. Już wówczas zaczyna czuć, że to nie jest Jego prawdziwa droga.

16 lutego 1941 roku na atak serca umiera ojciec Karola, jest to dla Niego prawdziwy cios. Okrucieństwa wojny i śmierć ojca tak pogłębiły dojrzałość i religijność Wojtyły, że zdecydował się na wstąpienie do seminarium.

W 1942 roku rozpoczyna studia teologiczne w tajnym seminarium duchownym. l listopada Karol Wojtyła otrzymuje kapłaństwo z rąk kardynała Adama Sapiehy. Mszę prymicyjną odprawia w Katedrze Wawelskiej, w kaplicy św. Leonarda.

Ksiądz, biskup, kardynał (1946-1978)

Wkrótce po wyświęceniu młody kapłan wyjeżdża do Rzymu. Po półtorarocznym pobycie i studiach nad filozofią tomistyczną wyruszył w objazd po Francji, Belgii i Holandii. Po dwóch latach wrócił do kraju, objął posadę wikarego w niewielkiej parafii Niegowić. Uczył religii, odprawiał msze i odwiedzał chorych. Następnie zostaje przeniesiony do Krakowa, do parafii św. Floriana. Młody wikary szybko nawiązuje kontakt z młodzieżą akademicką.

Choć ksiądz pożegnał się z aktorstwem, pióra jednak nie odłożył. W druku ukazuje się coraz więcej wierszy podpisanych pseudonimami: Andrzej Jawień i Stanisław Andrzej Gruda. 1948 roku ksiądz Karol uzyskał stopień doktora na podstawie pracy o wierze św. Jana od Krzyża, a w 1953 roku ks. dr habilitował się i objął stanowisko kierownika katedry na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Przyjaźni się z młodzieżą.

28 września 1958 roku w Katedrze Wawelskiej Karol Wojtyła zostaje konsekrowany. Nowy biskup przyjął za dewizę słowa: Totus Tuus - Cały Twój. 26 czerwca 1967 roku –Papież Paweł VI mianował Karola Wojtyłę kardynałem. Kościół ceni u polskiego kardynała głęboką wiarę, zdolności organizacyjne oraz wiedzę i intelekt.

1 października 1978 metropolita krakowski odlatuje do Rzymu na pogrzeb Ojca Świętego Jana Pawła II i na konklawe.

Papież - 16 X 1978

16 października1978 roku o godz. 18:18,nad dachami Kaplicy Sykstyńskiej ukazuje się biały dym. Wielki okrzyk radości.

18:44 z loggii nad głównym wejściem do Bazyliki, przemówił kardynał Pericle Felici: Zwiastuję Wam radość wielką - mamy Papieża... Kardynała Karola Wojtyłę, który przybrał imię Jan Paweł II.

Od tamtej chwili zmienia się oblicze papiestwa. Jana Pawła II okrzyknięto Papieżem Przełomów. Idzie przez świat i naucza. Jest On niestrudzonym pielgrzymem, poliglotą, z szacunkiem odnoszącym się do każdego narodu, kornie całujący ziemię kraju, do którego przybył. Jest zawsze wierny przyjętym ideałom. Widząc w Chrystusie wzór mówi: „Nie bójcie się! Otwórzcie szeroko drzwi przed Chrystusem i Jego mocą odkupienia!"...

Papież mający za sobą ciężkie przeżycia (13 maja 1980 r. - zamach na życie papieża), chorobę, wciąż potrafił dotrzeć do serc i porwać za sobą tłumy.

Dla nas, Jego rodaków, szczególnie wyjątkowe były wizyty Ojca Świętego w Polsce. Już na początku pontyfikatu zwrócił się do Polaków: „...Łączy nas miłość do Ojczyzny(...).Proszę Was byście się sprzeciwiali wszystkiemu, co narusza ludzką godność i degraduje obyczaje zdrowego społeczeństwa, często zagrażając samemu życiu(...).

Jan Paweł II zwracał się do dzieci i młodzieży nauczając:

„Wy jesteście światłem świata(...).Możecie stworzyć nowy sposób życia, jeśli będziecie umieli w sposób godny być prostymi (...) Jeśli będziecie czystego serca...."

„Drogie dzieci. Jezus Was kocha. Wasze zadanie jest następujące. Zawsze kochać Pana Jezusa, mieć dobre i czyste serce."

Papież potrafił pięknie żyć i pięknie umiera. Jan Paweł II gasł pogodnie. Był spokojny i gotów do zakończenia misji. Gdy cały świat wstrzymywał oddech, nasłuchując wieści z Watykanu, On powoli przechodził na tamtą stronę.

Ojciec Święty odszedł 2 kwietnia 2005 roku o godzinie 21:37. Zakończył się trwający 9280 dni pontyfikat Jana Pawła II.

Papież - Pielgrzym

„O Ziemio polska! Ziemio trudna i doświadczona! Ziemio piękna! Ziemio moja! Bądź pozdrowiona!”- takimi słowami rozpoczął Papież swoją pierwszą wizytę w Polsce. Trudno o piękniejszy wyraz miłości do Ojczyzny.

Kronika podróży papieskich do ojczyzny 1979-2002

„Nie lękajcie się”

900-lecie śmierci Św. Stanisława
Rok Odkupienia

600–lecie Matki Bożej Jasnogórskiej

„Do końca ich umiłował”

Jan Paweł II blisko nas.

W 1987 r. w Tarnowie dokonał beatyfikacji Karoliny Kózkówny. Zwrócił się do nas z tymi słowami:
„Raduję się, że mogę być dzisiaj z Wami. Ta ziemia od lat była mi bliska. Wpatrywałem się z podziwem w uroki jej krajobrazu, wędrowałem górskimi pasmami i dolinami wzdłuż potoków. Doznawałem wiele gościnności.”

W wolnej Polsce

„Bogu dziękujcie, ducha nie gaście”

W sierpniu Jan Paweł II przewodniczył odbywającym się w Częstochowie obchodom VI Światowego Dnia Młodzieży. Cztery lata, jakie minęły od ostatniej pielgrzymki Ojca Świętego, okazały się być latami przełomowymi. 1 czerwca 1991 roku przywitaliśmy Jana Pawła II w wolnej Polsce. Głównym motywem zaproszenia Papieża było tym razem dziękczynienie, jakie wraz z największym Rodakiem pragnęliśmy złożyć Bogu za dokonujące się w Ojczyźnie przemiany.

Przebiegająca pod hasłem "Bogu dziękujcie... Ducha nie gaście" wizyta była jednocześnie czasem wielkiej, ogólnospołecznej modlitwy o dobre wykorzystanie odzyskanej wolności.

Wizyta duszpasterska

Była to szczególna wizyta, bowiem Papież przybył do Polski nieoficjalnie, pielgrzymując do miejsca urodzenia kanonizowanego dzień wcześniej Jana Sarkandra. Ale nie tylko. Odwiedził także Żywiec i Bielsko-Białą, miasto, z którego wywodził się ród Wojtyłów i gdzie przedwcześnie zmarł starszy brat Papieża, Edmund. A więc - podróż sentymentalna...

Jezus Chrystus wczoraj, dziś i na wieki

Udział w obchodach 1000-lecia śmierci św. Wojciecha. W 1997 zaszczycił swoją obecnością Zakopane, gdzie podczas mszy św. pod Wielką Krokwią dokonał beatyfikacji s. Bernardyny Marii Jabłońskiej i s. Marii Karłowskiej.

Powiedział do setek tysięcy pielgrzymów z całego Podhala:„ojcowie Wasi na szczycie Giewontu ustawili krzyż. Ten krzyż tam stoi i trwa.(…) Ogarnia całą naszą ziemię od Tatr po Bałtyk.” Podczas konsekracji kościoła Niepokalanego Serca Maryi na Krzeptówkach, powiedział: „Przybyłem do Was, aby Wam podziękować z całego serca za Waszą dobroć, pamięć i modlitwę, która trwa tutaj wiecznie.”

Bóg jest miłością

W 1999 r. zawitał Jan Paweł II do Starego Sącza, by dokonać kanonizacji bł. Kingi. Do zgromadzonych wiernych mówił: „Nie lękajcie się być świętymi! Uczyńcie kończący się wiek i nowe tysiąclecie erą ludzi świętych.”

A oto wspomnienie z tego spotkania.

16czerwca 1999r. Jan Paweł II przyjechał do Starego Sącza, miejsca położonego najbliżej naszych okolic. Miałam wtedy dwa latka, nie mogłam pojechać z mamą i babcią. Pojechały więc same, z ciocią. Wyjechały w nocy, autobusy nie dojeżdżały na miejsce i spory kawałek drogi musiały przejść pieszo, by zająć miejsce w odpowiednim sektorze. Padał deszcz, który utworzył ogromne błoto. Pielgrzymi modlili się w intencji Jana Pawła II, ponieważ dzień wcześniej upadł i wszyscy zgromadzeni byli pełni obaw, czy Papież przybędzie na starosądeckie błonia. Przyjechał o godzinie 10. To było długie wyczekiwanie, pełne niepokoju i ogromnych emocji. Odjeżdżając, zostawił wszystkim radość, cudowne przeżycia, ogromną ilość humoru, którym zaraził wszystkich. Moja mama z tej pielgrzymki wracała pieszo, szczęśliwa, z ogromną ilością wspomnień.

Angelika Węgrzynowska kl.VIa

Niezapomniana była wizyta Ojca Świętego w rodzinnym mieście, w Wadowicach.

Papież wspominał czasy dzieciństwa i młodość, szkołę, maturę, pierwsze spotkania z teatrem oraz powołanie do kapłaństwa. Mówił, że w Wadowicach wszystko się zaczęło. Przypomniał swoich przyjaciół, bliskie mu miejsca, okolice Wadowic. Wzruszenie i radość ogarnęły wszystkich. Dialog Papieża i zgromadzonych wadowiczan wielu osobom zapadł w pamięć, jako jeden z najbardziej wzruszających momentów tej pielgrzymki.

„Tu, w Wadowicach, wszystko się zaczęło. I życie się zaczęło, i szkoła się zaczęła, i studia się zaczęły, i kapłaństwo się zaczęło. A tam była cukiernia, po maturze chodziliśmy na kremówki.”

Bóg bogaty w miłosierdzie

Po raz ostatni odwiedził Polaków Jan Paweł II w 2002 r. Wtedy to miało miejsce ostatnie spotkanie wieczorne w oknie na Franciszkańskiej 3. Ojciec Święty zaczął spotkanie z młodzieżą od zaintonowania:
- Witamy Cię, alleluja!
- Niestety, jest to spotkanie pożegnalne. Po czym Ojciec Święty zaśpiewał kilkakrotnie:
- Żegnamy Cię, alleluja!
- Nie! – krzyczały zgromadzone tłumy.
- Bardzo Wam dziękuję za te spotkania pod oknem. Jak za dawnych lat, tak i teraz. Jesteście inną młodzieżą. Ale nawyki są te same – dobre nawyki.
- Dziękujemy! - skandowała młodzież.
- Takiemu, który odjeżdża, życzy się, przyjdźcie zaś. I ja też sobie tego życzę.
- Zapraszamy!

Jan Paweł II pożegnał się z nami na lotnisku w Balicach, mówiąc:

„A na koniec cóż powiedzieć? Żal odjeżdżać!”

My zaśpiewaliśmy mu pieśń:

„Do Wadowic wróć, do Krakowa wróć, do Ojczyzny, do Ojczyzny wróć!”



Śmiejmy się z Papieżem

W anegdotach zostały utrwalone wydarzenia i gesty, które świadczą o niezwykłej osobowości Papieża, jego nieprzeciętnej wrażliwości i świętości. Mówią one nieraz więcej o Janie Pawle II niż uczone traktaty.

Żebyście nie musieli się wstydzić za swego kardynała

W styczniu 1978r. kardynał Karol Wojtyła spotkał się na tradycyjnym opłatku z młodzieżą z „Beczki”, czyli duszpasterstwa akademickiego u Ojców dominikanów w Krakowie. Jedna z dziewcząt życzyła mu, żeby „nie musiał się wstydzić za swoich studentów”. On odpowiedział życzeniem: „Żeby Krakowscy studenci nie musieli się wstydzić za swego kardynała”.

Dziewięć miesięcy później został papieżem.


Papież z naszego przedszkola

Dzieci z przedszkola znajdującego się w warszawskim Domu Sióstr Urszulanek były bardzo zaprzyjaźnione z kard. Karolem Wojtyłą. Nie posiadały się z dumy i radości, gdy został Papieżem. Kiedy po wyborze kard. Wojtyły na Papieża siostra zapytała ich: „Czy wiecie, że mamy już Ojca Świętego?”, zgodny chór odrzekł: „Tak!”. „A skąd pochodzi?” „Z naszego przedszkola” –brzmiała odpowiedź.


Nawet Papież może się pomylić!

Podczas pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny w czerwcu 1979r. Papież objawił się swoim rodakom jako człowiek o nieprzeciętnym poczuciu humory, bardzo łatwo nawiązywał kontakt z wiernymi. Dla większości Polaków, którym papiestwo kojarzyło się z dostojeństwem i powagą, było to szokiem. Festiwal żartów rozpoczął się 3.06. w Gnieźnie. W trzydziestoczterostopniowym upale zebrały się wielkie tłumy. Żar lejący się z nieba zaskoczył Papieża. „W Rzymie było tak gorąco, więc pomyślałem, że pojadę do Polski, będzie chłodniej. Widzicie nawet Papież może się pomylić”

Słowa Ojca Świętego,które powinny być drogowskazem w życiu każdego Polaka. Pamiętajmy o nich:

Wybór Papieża na patrona szkoły zobowiązuje. Przystąpiliśmy więc do działania. W roku szkolnym 2009/2010 odbywały się na terenie naszej szkoły różnorakie konkursy i działania związane z postacią naszego Wielkiego Polaka.


Konkursy

W naszej szkole odbył się konkurs literacki pod hasłem „Jan Paweł II mój przyjaciel”, który miał na celu zapoznać nas z historią życia i powołania Jana Pawła II, ukazać wartość rodziny, inspirować nas do poszukiwania właściwych wzorów postępowania. Organizatorami konkursu były p. B. Oleksy i p. H. Chochorowska.

Wyniki konkursu literackiego.

Uczniowie klas IV-VI

W kategorii: list do Papieża „Jak Ty wyobrażasz sobie idealny dom rodzinny” I miejsce zdobyła praca Iwony Turskiej, uczennicy kl.Va.

W kategorii: poezja własna

Uczniowie klas I-III

W kategorii: poezja własna

  • I miejsce zdobyła praca Przemysława Rośka ucz. kl.IIIa i Kacpra Szczerby ucz. kl.IIIa
  • II miejsce zdobyła praca Mateusza Kuzery ucz. kl.IIIa
  • III miejsce zdobyła praca Klaudii Ogorzałek, ucz. kl. IIIa

    Serdecznie gratulujemy

    Poniżej prezentujemy prace uczniów

    Czy Jan Paweł II był przyjacielem młodzieży?

    Zbigniew Gryzło kl.Va



    Akademia z okazji V rocznicy śmierci Papieża Jana Pawła II

    Akademia odbyła się w piątek 09.04.2010 r. Uczniowie szkoły podstawowej w skupieniu wysłuchali programu przygotowanego przez panią Annę Domańską i uczniów klas piątych i szóstych. Akademia była poświęcona V rocznicy śmierci Papież Jana Pawła II. Wysłuchaliśmy nagrania z przemówieniem naszego Papieża, a także pieśni „Barka” zaśpiewanej przez Jana Pawła II. Uczciliśmy Jego pamięć minutą ciszy. Uczniowie przygotowujący akademię ułożyli czerwone świeczki na kształt ogromnego serca, jakie posiadał Jan Paweł II. Zaśpiewaliśmy pieśń, której refren brzmiał:

    „Kochany nasz Papieżu Polaku
    Ze swym krzyżem kroczyłeś
    My byliśmy na tej Golgocie z tobą
    Nasze modły prosto do nieba szły”

    Modliliśmy się o beatyfikację sługi bożego Jana Pawła II słowami.

    „Boże w trójcy Przenajświętszej, dziękujemy Ci z za to, że dałeś Kościołowi papieża Jana Pawła II, w którym zajaśniała Twoja ojcowska dobroć, chwała krzyża Chrystusa i piękno Ducha miłości. On, zawierzając całkowicie Twojemu miłosierdziu i matczynemu wstawiennictwu Maryi, ukazał nam żywy obraz Jezusa Dobrego Pasterza, wskazując świętość, która jest miarą życia chrześcijańskiego , jako drogę dla osiągnięcia wiecznego zjednoczenia z Tobą. Udziel nam, za jego przyczyną ,zgodnie z Twoją wolą, tej łaski, o którą prosimy z nadzieją, że Twój Sługa papież Jan Paweł II, zostanie niedługo włączony w poczet Twoich świętych. Amen”

    Konkurs wiedzy o Janie Pawle II dla uczniów klas drugich i trzecich:
    „Jan Paweł II- przyjaciel dzieci".

    W działania na rzecz nadania szkole imienia Jana Pawła II włączyli się również nasi najmłodsi koledzy z klas II - III. Postanowili uczcić pamięć o wielkim Polaku poprzez udział w konkursie wiedzy pod hasłem „Jan Paweł II- przyjaciel dzieci” zorganizowanym przez p. D Kwarcińską i p. K Tabaszewską. Przygotowania do konkursu poprzedziła wspólna praca wychowawców klas młodszych z uczniami, nad zapoznaniem się z życiem Karola Wojtyły na podstawie książeczki J. Krzyżanek „Jan Paweł II, czyli jak Karolek został papieżem”. W konkursie wzięło udział 14 uczniów: z klasy IIb - 5, z IIIa - 4, z IIIb - 5.

    Oto wyniki konkursu:

    • I miejsce - Olga Naglak IIb i Mikołaj Kantor IIIa
    • II miejsce - Anna Tabaszewska IIIb, Edyta Zięcina IIIa, Patrycja Oracz IIIa, Kinga Gargula IIIb
    • III miejsce - Kamil Bajerski IIIb

    Gratulujemy!

    Szkolny Konkurs Wiedzy o Ojcu Świętym Janie Pawle II.

    W dniu 24 maja przeprowadzony został dla uczniów klas IV-VI Szkolny Konkurs wiedzy o Ojcu Świętym Janie Pawle II przygotowany przez p. Annę Domańską. Do konkursu przystąpiło 18 uczniów naszej szkoły: z kl IVa - 1 ucz., z kl.IVb - 1ucz., z kl.Vb - 4 ucz., z kl.VIa - 9 ucz., z kl.VIb - 2 ucz.

    • I miejsce zajęła Iwona Zięcina z kl.VIa
    • II miejsce zajęła Angelika Węgrzynowska z kl. VIa
    • III miejsce zajęła Natalia Nikiel z kl. Vb

    Szkolny konkurs recytatorski: „Poezja Jana Pawła II".

    Dnia 05 maja 2010 roku odbył się Szkolny Konkurs Recytatorski dedykowany pamięci papieża Jana Pawła II. Wzięli w nim udział uczniowie klas 4-6. Celem konkursu było popularyzowanie poezji upamiętniającej postać Wielkiego Polaka – Jana Pawła II. Organizatorami konkursu były p. B. Oleksy i p. H. Chochorowska. Recytację wierszy uczniów oceniało jury w składzie p. dyr. A. Miłkowska, p. G. Rudyk i p. R. Mucha.

    W konkursie wzięli udział uczniowie:

    1. Marcelina Szambelan
    2. Paulina Głąb
    3. Kinga Michalik
    4. Iwona Jakuba
    5. Jadwiga Szlag
    6. Małgorzata Zieleń
    7. Anna Damasiewicz
    8. Lucyna Zieleń
    kl. 4a
    kl. 4a
    kl. 4b
    kl. 4b
    kl. 4b
    kl. 4b
    kl. 5a
    kl. 5a    
    9. Dominika Szczerba
    10. Magdalena Oleksyk
    11. Dominika Kubisz
    12. Edyta Mróz
    13. Iwona Zięcina
    14. Angelika Węgrzynowska
    15. Paulina Widlak
    16. Małgorzata Oleksyk
    kl. 5a
    kl. 5a
    kl. 5b
    kl. 5b
    kl. 6a
    kl. 6a
    kl. 6a
    kl. 6b

    Wszyscy recytujący zasłużyli na wyróżnienie.

    Najwięcej punktów i premiowane miejsca zdobyły:

    • EDYTA MRÓZ - I miejsce
    • PAULINA WIDLAK - II miejsce
    • MAŁGORZATA ZIELEŃ - III miejsce

    Wiersz papieża dla matki

    Nad Twoją białą mogiłą
    kwitną białe życia kwiaty -
    o, ileż lat to już było
    bez ciebie- przed iluż to laty?
    Nad Twoją biała mogiłą,
    od lat tylu już zamkniętą
    -jakby w górę coś wznosiło-
    coś, tak jak śmierć niepojęte.
    Nad Twoją białą mogiłą,
    o Matko, zgasłe Kochanie-
    za całą synowską miłość
    modlitwa:
    Daj wieczne odpoczywanie.

    Konkurs- Album o Janie Pawle II

    W naszej szkole miał miejsce konkurs poświecony Papieżowi wszechczasów – Janowi Pawłowi II. Jego celem było zwiększenie zainteresowania osobą Ojca Świętego, przyszłego patrona Szkoły Podstawowej w Korzennej. Zainteresowani konkursem uczniowie wykonali album o dowolnym formacie, który mógł zwierać dowolną kombinację zdjęć, obrazków , tekstów. Organizatorami konkursu były p. B. Oleksy i p. H. Chochorowska.

    Albumy wykonali uczniowie:

    • kl. IVb - Kinga Michalik
    • kl. Va - Iwona Turska
    • kl. VB - Paulina Szlaga, Dominika Kubisz, Agnieszka Kuzera, Elżbieta Migacz, Agnieszka Migacz, Klaudia Jasińska, Edyta Mróz
    • kl. VIa - Aneta Turek, Angelika Zięcina, Katarzyna Chochorowska, Iwona Zięcina, Klaudia Olchawska, Tomasz Dźwigniewski
    • kl. VIb - Arkadiusz Biskup, Ewa Ząber

    ZESPÓŁ REDAKCYJNY: Angelika Węgrzynowska, Paulina Widlak, Marek Pękała,
    Paulina Bajerska, Aneta Turek, Mateusz Pach, Klaudia Wierzbanowska,
    Katarzyna Chochorowska, Angelika Zięcina, Iwona Zięcina
    Opiekun: mgr Danuta Kwarcińska, mgr Halina Chochorowska